Кarađorđev grad
Najstariji deo celine, Кarađorđev grad, značajan je kao najveći graditeljski poduhvat ustaničke Srbije, koji su, prema Кarađorđevoj zamisli, izveli poznati neimari Dimitrije, Sava Perišić iz Beograda, Andrija iz Palanke, Đura iz Požarevca i Cena iz Biskupa u Ramskoj nahiji sa svojim zidarskim družinama. Građen je od 1811. do 1813. godine. Turci su ga 1813. godine, odmah nakon podizanja spalili i porušili.
Nakon oslobođenja od Turaka u nekoliko navrata građevine u okviru grada bile su nekoliko puta obnavljane, da bi svoj današnji izgled dobile u drugoj polovini XIX veka.
Кarađorđev konak ili dvor, kako ga je narod nazivao, jeste najreprezentativnija građevina u okviru ovog kompleksa. To je monumentalna građevina, u osnovi pravougaona, zidena najvećim delom kamenom u krečnom malteru. Кarakteriše je prostran trem na glavnoj strani, sa nizom stubova sa jastucima i ogradom od profilisanog šašovca. Na zapadnoj strani konaka uzdiže se visoka kamena kula, koja daje poseban utisak čitavoj građevini.
Danas je u ovoj zgradi muzejska postavka posvećena Prvom srpskom ustanku i voždu Кarađorđu.
U okviru Кarađorđevog grada nalazi se i zgrada stare škole sagrađena sredinom XIX veka, u kojoj je smeštena biblioteka.
Кarađorđev grad je prilikom nastanka bio ograđen, međutim prvobitna ograda je uništena, ali se na osnovu konfiguracije terena, položaj zgrada i ostataka može pretpostaviti kuda je ona išla.
.
